Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik lees beauty- en modetijdschriften niet om de gegronde opinie en overduidelijke meerwaarde die ze genereren wanneer ze schrijven over de verschijnselen die mode teweegbrengt. Ik lees dergelijke tijdschriften op zonnige dagen, op mijn terras, om mijn hoofd leeg te maken en kijk daarbij graag naar plaatjes. Bijkomend (niet te vaak, want dat verwart mijn blonde hoofd) wens ik daarbij wat nuttige informatie. Informatie zoals: hoeveel kost dat kleedje die mascara, vanaf wanneer is hij te krijgen en hoe reageert je huid op die crème? (Excuus, nog steeds meer beautylover dan fashionlover over here)

De vraag is of een hobbyist, zoals ik bloggers maar zal noemen bij gebrek aan een beroepsvereniging of -statuut, meer of minder kan bijdragen via zijn of haar blog. Vaak is de blogger niet geschoold, maar er is op de planeet mode zeker ruimte voor een gedreven ervaringsdeskundige die een breed (breder?) publiek aanspreekt. Want is mode sowieso geen uiting van persoonlijke smaak en identiteit? En worden ontwerpers niet regelmatig geïnspireerd door wat zich op straat afspeelt? Is het dan zo verkeerd om iemand met een bepaalde persoonlijke smaak, die toch wel enigszins wat gevolg heeft, een bepaalde plek te geven op een bepaalde rij in een bepaalde modeshow?

Gaat het nu echt daarover, over het niet willen delen (of erger: afstaan!) van plaatsen en producten? Dat het runnen van een succesvolle blog niet voldoende kan of mag zijn om een plaats te verdienen (jaja, verdienen, want niet elke blogger verdient het, ik geef het toe)? Waarom zou een job bij een magazine dat dan wel zijn? Omdat je een bepaalde werving en selectie hebt doorstaan? Naar mijn mening heeft de blogger in kwestie dezelfde werving en selectie doorstaan, alleen voor een andere jury. En dat ze er dan haar brood mee verdient, so what? Ik kan mij vergissen, maar mijns inziens verschijnen kledij en beauty niet uit pure liefdadigheid in een magazine.

Uiteindelijk is een recensie over mode/muziek/beauty steeds subjectief: het blijft immers nog altijd een kwestie van persoonlijke smaak, al mag moet die uiteraard wel onderbouwd zijn en dat ongeacht de bron. Mind you, ik zie voldoende copy paste, rechtstreeks vanuit persberichten, ook in magazines. Affreus.

Begrijp me niet verkeerd, ik pretendeer met beautybloggen niet de wereld te redden, integendeel. Als het er ooit op aan komt en we moeten overleven op een beperkt rantsoen, zijn beautybloggen en tijdschriften lezen het laatste dat ik zal doen. Al bescherm ik mijn make-up stash voorlopig met mijn leven ;) Maar tot het zover is: een beetje wederzijds respect, alsjeblieft.

Mocht je je afvragen waarom dit stukje op mijn blog staat, kan ik je verwijzen naar mijn Twitter-feed. Speur maar een beetje, dat stimuleert de blonde hersencellen :)

17 reactie(s):

  1. Zat net hetzelfde te denken: wat is zou in godsnaam het verschil zijn tussen een magazine en een blog?! Laat staan dat een magazine zich boven een blog zou gaan stellen! (Hiermee wil ik natuurlijk niet zeggen dat het omgekeerde wel waar is )

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jij schrijft wat ik al het hele weekend aan het denken ben!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Amen sister ! Heel mooi geschreven en absoluut waar !

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik had dat artikel even snel doorgenomen... maar wat een jaloerzie! Volgens mij zou ze gewoon zelf willen dat zij zo'n populaire blogger was :S Ik ben het helemaal met je eens. Kan me ook echt niet voorstellen dat magazines niet van snoepreisjes profiteren en dergelijke... en als je het hebt over beauty-items in magazines.... die schrijven alleen maar over positieve dingen, je zult er nooit iets negatiefs over een product in lezen... kun je je ook afvragen in hoeverre iets getest is en of er geen omkoping was.... daarom zijn beauty bloggers sowieso betrouwbaarder dan magazines en met fashion is het altijd een kwestie van smaak... mijn mening dan :P

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wow, heftig artikel in dat magazine. Ik vraag me af waar "dat wicht" het lef vandaan haalt om op die manier zo'n artikel te gaan schrijven én hoe dat dan ook nog gepubliceerd wordt. Pure jaloezie inderdaad.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Schandalig om iemand zo persoonlijk aan te vallen. Leven en laten leven is er blijkbaar niet meer bij.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Second that, ik vraag me af hoe dat ooit gepubliceerd is geraakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik kon het niet beter zeggen, right on!!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Damn, dat artikel. Inderdaad bijzonder heftig. Je negatief uitlaten over bloggers in het algemeen is één ding, maar dan ook nog eens namen noemen en specifieke blogs afschrijven (mét foto's erbij!). Bijzonder onprofessioneel. Verbaast me dat ze dat uberhaupt heeft mogen publiceren.

    BeantwoordenVerwijderen